| Logs van Confessions |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
|
20-03-2007 - Hoofdstuk 3
Het derde hoofdstuk van Confessions: Het feest
Anna stond voor het raam te wachten. Na úrenlang 'optutten' (zoals Mark het noemde) was ze dan eindelijk klaar! Maar er was nog steeds geen teken van de brommer van haar beste vriend. Ze was al een paar keer gebeld door Lucie of ze nog kwam, maar Anna had steeds ontkennend geantwoord. Waar blééf hij?
Eindelijk hoorde ze het ronkende geluid van de rode brommer. Ze griste haar jas van de kapstok en opende snel de deur. "Mark! Wat ben je láát!?" riep ze uit. "Ik stond al úren te wachten!"
Oké, dat was overdreven. Maar ze mocht het er Mark best even inwrijven dat hij laat was, het was al kwart voor tien! "Anna, sorry!" Verontschuldigend hief hij zijn handen op. "Ik moest nog was regelen voor Spanje..." Nou, dit kon Anna hem wel vergeven. Als iemand maar even 'Spanje!' zei, werd ze alweer opgewonden. Het was ook zó cool; zonder ouders met je vrienden op vakantie!
Onderweg naar het café zeiden ze niks meer tegen elkaar. Anna hing ook onmiddelijk haar jas op en ging naar binnen, misschien een beetje bot? In ieder geval zei Mark er niks van. Lucie gilde toen ze haar zag: "Anna!" Ze omhelsde haar vriendin. "Waar blééf je nou? Het is al zo gaaf..." En ze begon een heel verhaal op te hangen over 'oude klasgenoten' en 'kennissen van de lagere school'. Het interesseerde Anna totaal niet. Ze keek rond of ze Linda ergens zag. Linda was eerst haar mentor geweest, maar later was ze een goede vriendin geworden. Ja, daar was ze. "Lindá!" toeterde ze in haar oor. Linda sprong bijna een meter de lucht in! Anna lacht plat van het lachen. Dit begon al goed...
Een paar uur later (het was ongeveer half één) stopte ze met dansen en ging ze even zitten met Lucie, Linda en Suzanne, een vriendin van Linda. Lachend gaf Mark een rondje. Hij was al aardig dronken. Anna vond het nog altijd raar om haar beste vriend zo lacherig en open te zien doen. Na een half uur was ze er zelf ook aan gewend. Er werd op haar schouder getikt. "Hoi Anna." Een ietwat sullig meisje stak haar hand op. Anna lachte. "Hé Niki! Alles goed?" Niki knikte en glimlachte stijfjes. "Ben je nog stééds met Mark?"
"Niet zijn met," grinnikte Anna. "We zijn gewoon goede vrienden, nog stééds." Niki fronste, maar zei niks. "Hoe is het met Lucie?" Oh, dat was wáár! dacht Anna verrast. Niki was het nichtje van Lucie, maar Luce zei niks meer tegen haar, omdat Niki haar heeft laten vallen voor Frank, een enorme uitslover. "Het gaat goed met Luce, hoor. Heb je nog steeds met Frank?"
Niki schudde haar hoofd. "Met ruzie met Lucie was voor niks; na twee weken had hij al iemand anders." Ze trok een pruillip en toen klaarde haar gezicht op. "Maar nu ben ik met Eric." Ze wees over haar schouder naar een nog sulliger uitziende jongen die met een dienblad vol sinaasappelsap. Anna kreunde. Arme Niki.
Maar Niki hing een heel verhaal op over Geweldige Eric. Anna had totaal geen zin meer en probeerde iets te zeggen, maar Niki ging door. Nou ja, dan niet, hè! dacht ze, en ze liep weg. Ze wilde even naar buiten. Nog één keer keek ze om naar haar oude klasgenote. Die was verbaasd opgehouden met praten en keek Anna kwaad aan. Anna knipoogde en gaf haar een handkus. Inwendig lachte ze. Het was heerlijk om zo... niks te hoeven! Buiten het café was een muurtje waar Lucie en zij altijd op hingen. Het was een heerlijke plek want je kon zo het café inkijken en zien was erbuiten gebeurd. Ze keek naar het water van een rivier voor haar. Ze was even niet zo helder te bedenken wélke rivier het was, maar dat interesseerde haar niet. Ze kéék in ieder geval, maar ineens voelde ze handen in haar nek en zag ze niks meer. Verweerde handen lagen op haar ogen. Ze wist onmiddelijk van wie ze waren. "Mark!" zei ze opgelucht. Éven had ze gedacht dat... Nee, niet aan denken nu! beval ze zichzelf. Hij is hier nu niet! Marks handen gleden omlaag. Eerst op haar rug en toen draaiden ze haar langzaam om. Al even snel als ze gekomen waren, haalde Mark ze weer weg. Verbaasd opende Anna haar ogen. Toen voelde ze Marks adem en hij zoende haar. Eigenlijk was het niet eens vreemd, meer vertrouwd. Hoewel ze haar beste vriend natuurlijk nog nooit gezoend had! Anna genoot. Mark had zachte lippen en kon goed zoenen; hij trok haar tegen zich aan.
Halfnaakt lag Anna onder de witte lakens. Hoe ze het precies klaar had gespeeld, wist ze niet meer. Haar verleden was compleet uitgewist! Het enige wat ze zich nog herinnerde was Mark. Ze keek vertederd naar de warrige bruine haren op het kussen achter haar. Ze had met hem geslapen, met Mark! Het leek totaal onmogelijk, maar haar moeder had gelijk gekregen. Zodra ze Mark zag, voelde ze een lichte tinteling in haar buik; ze was verliefd! En dat op haar zandbakvriendje! Ongelovig schudde ze haar haren uit. De penthouse van Mark en zijn ouders lag prachtig. Ze trok een badjas aan, die toevallig over de stoel hing, en stapte uit bed. Het prachtige uitzicht op de Thames maakte haar rustig. Waar was ze mee bezig? Naar bed met haar beste vriend, ze leek wel gek! Hoe verliefd ze ook op hem was, ze wilde hun vriendschap niet kapotmaken! Ze hoorde Marks kleine broertje Johan beneden spelen. Dit kon écht niet! Marks ouders wisten ook niet dat zij er was. Ondanks dat glimlachte ze toen ze Mark kreunend wakker hoorde worden, en ze kroop bij hem in bed voor een afscheidskus.
Gepost door: Confessions op 20-03-2007 om 11:39
|
|
20-03-2007 - Hoofdstuk 2
Het tweede hoofdstuk van Confessions: Fifth Avenue
"Wakker worden, man!" Nate Ward liet een beker ijskoud water in de nek van David lopen. Met een luide schreeuw werd zijn vriend wakker. "Hoe dúrf je!" Woest keek hij Nate aan.
Nate grijnsde en trok zelf een blikje cola uit zijn broekzak. "Weet je dan Sophie al drie keer voor je gebeld heeft?" "Wát!?" David schrok duidelijk. "En daar maak jij me niet eens voor wakker? Goeie vriend ben jij!" Nate kon het niet helpen; hij schoot altijd in de lach als hij zijn vriend 's ochtends zag. Die gast kon er gewoon niet tegen als hij zo vroeg wakker gemaakt werd. David keek op zijn mobiel en kreunde. "Man, het is pas kwart over twaalf. Had je me niet even voor één keer kunnen laten slapen? Nee hoor, meneer moet het zo nodig altijd zeggen als hij college heeft." Kwaad sprong David op. "Nou, ik ga douchen. Zeg dat maar tegen Sophie." Nate leunde slaperig achterover. Hij had de indruk dat David niet zo gelukkig was met zijn nieuwe vriendinnetje. Geen wonder ook, hij had haar pas twee dagen terug leren kennen. David was meer van de One-night-stands, vaste verkering was niks voor hem. Opnieuw hoorde hij gestommel in de gang. Nu kwam Pat, zijn andere kamergenoot, binnen waggelen. "Mensen!" riep hij uit, terwijl hij zijn handen in de lucht hief. "Hoe kúnnen jullie wakker zijn op dit belachelijk vroege uur!?"
Nate grinnikte. Patrick was altijd stoned en hield alleen van nachtelijke uitstapjes, maar verder was het een goeie gast. Niemand die hij kwaad zou doen. Hij stak zijn hand op. "Ha Pat,"
Verward keek Patrick op. "Zo, bent u nog thuis, meneer Ward. Moest u niet uw college volgen?" Nate draaide geïrriteerd met zijn ogen. Zijn vrienden maakten er één grote grap van dat hij wél serieus met zijn toekomst bezig was. Nate wilde later veel geld verdienen, en dan bij zijn vader in East-Hampton gaan wonen. Die woonde daar met Rachel, zijn tweede vrouw, en Caithlin en Leah, zijn stiefzusjes. Hij had trouwens ontzettend veel zin om weer te gaan deze zomer. Lekker life guarden met Joe, surfen met Alex en Leon en leven in luxe op het rijke schiereiland.
Maar nu eerst college. "Bye guys, ik ben weg!" Hij grist zijn schoudertas van de slaapbank en liep op een drafje weg. Hij was bijna alweer te laat. Oh, wat zou zijn vader het erg vinden als hij opnieuw een straf-rapport voor zijn zoon zou moeten invullen... Dat wilde Nate hem niet aan doen.
"Natie!" Nate sloeg zichzelf voor zijn hoofd. Wat was hij stóm! Hij wist dat Hailey hier woonde. Wáárom ging hij hier ook alweer langs? Zijn college was afgelopen en hij was op weg naar het appartement om zijn koffer te pakken. Hij ging eens lekker zijn vakantie in de Hamptons doorbrengen! Onwillig draaide hij zich om. "Ha Hailey," Ze sloeg haar armen om hem heen en zoende hem. Wáárom moest hij nou langs het huis van zijn vriendin lopen, nu hij zeker wist dat hij het uit zou maken? Nu moest hij luisteren naar Hailey verhalen over 'zijzelf' en haar dromen over 'hem'. Het boeide hem niet. "Hé, ik moet gaan. Ik ga naar Pete en Rachel deze vakantie. Doe je de groeten aan Julie?" Julie was Haileys zusje en kamergenote. Samen hadden ze een luxe appartement op Park Avenue. Hailey keek hem beteuterd na, vastbesloten om nog eens langs te komen. Misschien zou het haar lukken als... Nate lette niet meer op haar en liep verder, opgelucht dat hij was ontkomen.
Gepost door: Confessions op 20-03-2007 om 09:54
|
|
20-03-2007 - Hoofdstuk 1
Het eerste hoofdstuk van Confessions: De laatste loodjes...
"Hé Anna!" Anna Woods draaide zich half om op haar fiets, zodat ze er bijna afviel. "Hé Mark." Mark Darcy was haar beste vriend. Hij stapte van zijn skateboard en omhelsde haar. Anna grinnikte. Mark was altijd blij haar te zien, dat merkte ze wel. "Hoe was het op school?"
Mark trok een frons in zijn voorhoofd. "Ik denk niet dat Rivers me het examen over laat doen. Gelukkig niet, dat moest ik nog twee weken leren. Dáár heb ik geen zin in. Die ene zes voor Frans maakt me nou ook weer niet echt uit. Voor de rest heb ik wel mooi zevens en achten. Zelfs een negen, voor natuurkunde."
Anna grijnsde. Mark was in zijn vrije tijd altijd met proefjes en uitvindingen bezig. Hij was geen nerd, hoor. Dat zeker niet; Mark skatete net zo graag als hij proeven deed. Maar hij was er wel váák mee bezig...
"En bij jou?" vroeg hij, oprecht geïnteresseerd.
"Best goed, ik kreeg Engels en geschiedenis terug vandaag. Allebei een zeven, blij dat ik ben!" lachte ze. Mark wist hoe zenuwachtig ze zich voor exames kon maken. "Kom op Ann, nog een weekje; dan zit het er op!" Anna grijnsde breed. Inderdaad, over een week waren ze eindelijk verlost van de exames! Ze moest er nog maar drie; wiskunde, Engels en aardrijkskunde. Tegen die laatste zag ze het meeste op, ze kón het maar niet onthouden, als die plaatsen en 'processen' zoals het broeikaseffect... En om eerlijk te zijn, boeide het haar ook niet. Aardrijkskunde was saai en vervelend. Toen voelde ze haar telefoon trillen in haar broekzak. Snel opende ze het berichtje. "Hi Anna. Spanje gaat door! :-) Zeg je het ook ff tegen Mark? xxx Lucie."
Anna voelde opwinding in haar buik en onrust in haar hoofd. Eindelijk was het dan zeker. Ze gingen naar Spanje! Genietend voelde ze de Londense zomerzon op haar gezicht. Ze had er nu al zin in! Lucie was haar beste vriendin en samen met een hele vriendengroep zouden ze naar Spanje gaan om het te vieren dat ze van school verlost waren! Ze liet Mark het sms'je lezen. Hij grijnsde vrolijk. "Yess!" Hij keek toe hoe Anna behendig met haar vingers over de toetsen ging en het berichtje verzond: "Yeah! We hebben er zin in! Kus, Anna." Daarna borg ze haar telefoon op en stapte op haar fiets. "Mark, ik moet gaan. Ik moet nog douchen, me omkleden... van alles!"
Mark grinnikte. Hij wist hoelang Anna er over zou doen voordat ze eindelijk klaar was met 'optutten'. "Hé, het is goed hoor. Zal ik je om, laten we zeggen, negen uur ophalen?"
Anna knikte. "Is goed. Dan heb ik nog wel even; het is nu half zes." Mark glimlachte en stak zijn hand op. "Later, Ann." Ze zwaaide en reed weg. Het was heerlijk even te kletsen met Mark, ook al was hij een jongen. Haar moeder had haar altijd gewaarschuwd: "Anna, kijk je wel uit dat je niet verliefd op hem wordt? Voor je het weer liggen jullie samen in één bed. Vriendschappen tussen jongens en meisjes gaan nooit lang goed."
Anna had zich er niks van aangetrokken, haar moeder mocht praten als Brugman als ze wilde. Al zolang ze zich kon herinneren waren Mark en zij bevriend en er was nooit één onvertogen woord gevallen. Mark was... als een soort broer voor haar.
Anna parkeerde haar fiets voor het grote herenhuis in Bexley, haar huis. Elke dag moest ze fietsen naar Westmintster, waar haar school lag. Riverly Academy was een luxe meisjesschool, ze ging er met plezier naar toe. Helaas zat ze niet bij Mark op school; die moest van zijn ouders naar het strenge Marvue College. Anna was zó blij met haar ouders toen ze dat voor het eerst hoorde... Ze glimlachte om haar eigen gedachten.
Ze stak de sleutel in het slot en kwam in de grote hal. Onmiddelijk hoorde ze getrippel en een kleine zwart-bruine Beagle kwam de gang in gewaggeld. "Hé Plurkie!" Anna stortte zich onmiddelijk op het beestje. Plurk was haar dagboek, ze kon alles tegen hem vertellen. Als het slecht nieuws was, krulde Plurk zich helemaal tegen haar aan en jankte mee met die zachte hondenogen. Maar als Anna goed nieuws had, was Plurk uitgelaten en rende hij de kamer op en neer van blijdschap. Hij kon zó blij zijn als zijn baasje gelukkig was...
Gepost door: Confessions op 20-03-2007 om 09:53
|
|
|
